AN wandtegels  

Rond het midden van de 19 de eeuw brachten nieuwe procédés een ommekeer teweeg in de Engelse tegelbedrijven. Ook Belgische producenten namen het heft in handen. Vanaf 1897 voerde de Manufacture de Céramiques Décoratives d’Hasselt een grote publiciteitscampagne voor het gebruik van keramisch materiaal in de woningbouw. Samen met Boch Frères in La Louvière, Helman in Sint-Agatha-Berchem en Gilliot in Hemiksem gaven zij de Belgische wandtegels wereldfaam.

Vanwege de grote praktische voordelen kende het gebruik van wandtegels in Blankenberge een enorme opmars, zeker in de periode 1905-1914. Binnen de stedelijke bebouwing gaven kleurige tableaus de rijwoningen een apart cachet.

Alle belangrijke bedrijven hadden hier hun vertegenwoordigers en ook Franse en Duitse realisaties komen voor. Florale motieven genoten veruit de voorkeur. Daarnaast waren natuurtaferelen met vogels en marines in trek en neringhouders pronkten met grote reclamepanelen.

Van bescheiden friesje over naamborden naar grote boogfronten en imposante tableaus, je kan het allemaal in Blankenberge vinden. Ondanks de afbraakwoede blijft het aanbod nog steeds aanzienlijk. Het belang van het Blankenbergs wandtegelpatrimonium werd in 2003 bekrachtigd door de bescherming als monument van de belangrijkste woningen met art nouveautegeldecoraties.

Tegelspecialist Mario Baeck kon heel wat wandtegel-verwezenlijkingen identificeren en leverde zo een belangrijke bijdrage voor de bekendmaking van dit unieke erfgoed.

Hij besloot zijn toespraak bij de opening van de tentoonstelling Art Nouveau in Blankenberge (2001) als volgt:

“Ik wil hier voor dit forum uitdrukkelijk pleiten voor de redding en valorisatie van dit uitzonderlijk patrimonium. Talloze voorbeelden uit het buitenland - Parijs, Londen, Glasgow, Dresden - tonen aan dat deze grote concentratie aan tegelpanelen van hoge kwaliteit een enorme commerciële en toeristische troef kan zijn. Men zou er dan ook in Blankenberge verstandig aan doen de weinige, nog intact bewaarde ensembles - en zeker deze met relictwaarde - met alle nodige zorg te omringen en te beschermen. En waar dit niet mogelijk is ze te laten demonteren en een museale bestemming te geven.”

Meer foto's vind je hier.